استانداردهای اتریوم
آموزش بلاک چین اخبار ارز دیجیتال

راهنمای جامع معرفی انواع استانداردهای اتریوم برای ایجاد توکن

دنیای اتریوم فراتر از بنیاد اتریوم است. در واقع بسیاری از پروژه های مهم بلاک چین با توکن خود بر بستر شبکه اتریوم اجرا می‌شوند. با این حال اکثر این پروژه ها هم چنان فقط از یک استانداردهای اتریوم یعنی استاندارد یعنی ERC-20 استفاده می‌کنند.

در واقع تعداد زیادی از استانداردهای اتریوم برای ایجاد توکن وجود دارد که هر کدام، ویژگی های خود را دارند. برخی از آنها، نسخه بهبود یافته یا گسترش یافته ای از ERC-20 می‌باشند، در حالی که بعضی از استانداردهای دیگر، ویژگی ها و کاربردهای کاملا مجزایی دارند.

در این راهنما ما نگاهی خواهیم داشت به استانداردهای توکن مختلف از جمله استانداردهای بسیار جدید و پیشرفته بلاک چین اتریوم.

معرفی استانداردهای اتریوم برای ایجاد توکن بر روی شبکه بلاک چین اتریوم

اتریوم (Ethereum) چیست

استاندارد ERC-20

استاندارد ERC-20 بر اکوسیستم اتریوم تسلط دارد. این استاندارد دارای ۶ عملکرد می‌باشد که عبارتند از:

  • اجازه (Allowance): این عملکرد بررسی می‌کند که آیا حساب کاربر دارای توکن کافی برای پرداخت تراکنش می‌باشد یا خیر. به طور خلاصه، از کلاهبرداری کاربران جلوگیری می‌کند.
  • تایید (Approve): این عملکرد، موجودی توکن های تراکنش را در مقابل کل موجودی توکن بررسی می‌کند و اطمینان حاصل می‌کند که هیچکس نتواند توکن ها را جعل کند.
  • موجودی حساب (BalanceOf): عملکردی بسیار اساسی که می‌گوید چه مقدار توکن در حساب وجود دارد.
  • موجودی کل (TotalSupply): این عملکرد فقط یکبار و در شروع پیدایش توکن اجرا می‌شود. این عملکرد تعداد کل توکن های موجود را مشخص می‌کند. این مقدار را نمیتوانید تغییر دهید.
  • انتقال (Transfer): همانطور که از نامش مشخص است این عملکرد، ارسال توکن ها از عرضه اولیه توکن به کیف پول کاربر را امکان پذیر می سازد. این عملکرد، آدرس گیرنده و تعداد توکن هایی که باید انتقال داده شوند را مشخص می‌کند.
  • انتقال از حساب (TransferFrom): این عملکرد همانند عملکرد انتقال است با این تفاوت که شامل هر انتقال بعد از عرضه اولین توکن می‌باشد. برای مثال انتقال توکن کاربران به یکدیگر.

استاندارد ERC-223

یکی دیگر از استانداردهای اتریوم برای ایجاد توکن است، این استاندارد بیشتر یک به روز رسانی از استاندارد ERC-20 است. در حال حاضر توکن های ERC-20 را می‌توان به آدرس هایی که از ERC-20 پشتیبانی نمی‌کنند ارسال کرد. این امر منجر به از دست رفتن تعداد بسیار زیادی توکن می‌شود.

تمام قراردادهای هوشمند اتریوم، استاندارد ERC-20 را نمی‌پذیرند. مشکل اینجاست که هیچگونه مکانیزم بازدارنده برای جلوگیری کاربران از ارسال توکن های ERC-20 به این آدرس ها وجود ندارد. شبکه، تراکنش را تایید می‌کند و توکن ها نیز به آدرس مورد نظر ارسال خواهند شد اما از آنجایی که مطابق این استاندارد نمی‌باشند، به طور دائم مسدود می‌شوند.

استاندارد ERC-223 برای جلوگیری از این شرایط و هم چنین ارائه بهبودهای دیگر ایجاد شده است. این استاندارد، عملکردهای انتقال و انتقال از حساب را به یک عملکرد واحد به اسم ذخیره سازی توکن (TokenFallBack) ترکیب کرده است. این عملکرد فقط توسط قراردادهای دریافت کننده ای قابل استفاده است که نحوه کار با توکن ارسال شده را مشخص کرده اند. هر دو عملکرد جدید، لایه حسابرسی اضافه می‌کنند که از دست رفتن سرمایه را متوقف می‌کنند. علاوه بر این، با ترکیب دو عملکرد انتقال، در مصرف گس (Gas) در شبکه اتریوم صرفه جویی قابل توجهی صورت می‌گیرد و هزینه کاربران را کاهش می‌دهد.

استاندارد ERC-721

این یک استاندارد جداگانه در مقایسه با دو استناندارد قبلی است. ERC-721 برای توکن های غیرقابل تعویض (NFT)، یعنی توکن هایی که مشابه یکدیگر نیستند، فرصت های جدیدی‌ ایجاد می‌کند. در مقابل، تمام توکن های ERC-20 باید مشابه یکدیگر باشند. قابل ذکرترین کاربرد استاندارد ERC-721 تاکنون،کریپتوکیتیز (CryptoKitties) می‌باشند.

مزایای زیادی در خصوص غیرقابل تعویض بودن توکن ها وجود دارد. قبل از این، تمام دارایی های کریپتو مشابه یکدیگر و قابل تعویض بودند. این ویژگی در موارد مالی نظیر بیت کوین بسیار حیاتی است. اما برای به کارگیری فناوری بلاک چین در سایر دارایی ها نظیر کوین های نادر، اثرهای هنری یا آیتم های مجازی بازی های رایانه ای، قابلیت غیرقابل تعویض بودن یک ویژگی ضروری است.

استاندارد ERC-777

این استاندارد نسخه بهبود یافته استانداردهای ERC-20 و ERC-223 است. همانند ERC-223، این استاندارد نیز به جلوگیری از دست رفتن سرمایه کمک می‌کند، اتفاقی که در استاندارد ERC-20 بسیار رخ می‌دهد. در این استاندارد به جای ادغام توابع انتقال، عملکرد جدیدی به اسم ارسال (Send) ارائه می‌شود که دو تراکنش مورد استفاده در ERC-20 را به یک تراکنش کاهش می‌دهد که باعث کم شدن هزینه ها و عملکرد بهتری می‌شود.
فراتر از این مورد، هم چنین ارسال اطلاعات تراکنش به همراه خود توکن ها امکان پذیر می‌شود. در نتیجه می‌توان توکن ها را شخصی سازی کرد و به ترتیب مورد نظر ارسال کرد.

با استفاده از عملکردی به بام چنگک ها (hooks) می‌توانید قبل از دریافت توکن ERC-777، اعلان آن را دریافت کنید. به علاوه، این عملکرد می‌تواند شرایط خاصی را به تراکنش اعمال کند. برای مثال، گیرنده را مجبور می‌کند تا مقدار مشخصی برای محصول یا سرویس خاص خرج کند.

شاید مهمترین عملکرد این استاندارد آن است که به کاربران امکان می‌دهد تا اپراتورها را خودشان مشخص و انتخاب کنند. این مورد به کاربران امکان می‌دهد تا آدرس هایی را مشخص کنند که به صورت خودکار می‌توانند خودشان ارسال کنند و بسوزانند و در هر مرحله بتوان آن ها را متوقف کرد. این موضوع می‌تواند مسیر منتهی به پرداخت های خودکار و میزبانی از سایر برنامه ها را هموار کند.

به طور خلاصه، استاندارد ERC-777 کمک می‌کند تا از از دست دادن سرمایه جلوگیری شود و هم چنین انعطاف پذیری و شرایط جدید و انعطاف پذیری را ارائه می‌دهد.

استاندارد ERC-1400

این استاندارد، یک کتابخانه است که متشکل از چندین استاندارد مختص به ایجاد توکن های امنیتی (Security Token) است. توکنیزه کردن اوراق بهادار موجود، موضوعی است که چندین سال است کاربران و صاحب نظران منتظر آن هستند. بلاک چین علیرغم جایگزین شدن به جای شکل فعلی پول و ارز، می‌تواند به ثبت و تراکنش هرگونه اوراق بهادار در سراسر جهان کمک کند.

توسعه دهندگان بر روی استانداردهای زیر کار می کنند تا این واقعیت را با Ethereum ایجاد کنند.

استاندارد ERC-1410

این استاندارد، کمک می کند تا توکن هایی که همگی معرف یک اوراق بهادار ولی با شرایط مختلف هستند را ایجاد کنیم. این شرایط می‌تواند شامل دوره های مسدودشدن توکن یا حق رای دهی برای موضوعات مختلف باشد.

در واقع توکن های نیمه قابل تعویضی ایجاد می‌شود که دارایی های یکسان ولی Meta Data های مختلف دارند.

استاندارد ERC-1594

این استاندارد، مدل پایه ای ارائه می‌دهد که هر توکن اوراق بهاداری به آن نیاز دارد. از آنجایی که دلایل مختلفی برای تایید نشدن انتقال توکن اوراق بهادار وجود دارد، این استاندارد عملکرد جدیدی معرفی می‌کند. برای مثال، فرض کنید که فردی در صدد انتقال توکن اوراق بهاداری است که به طور قانونی قادر به انجام این کار نیست. در این حالت به عملکردی نیاز است که نه تنها از رخ دادن این شرایط جلوگیری کند، بلکه دلیل تایید نشدن تراکنش را ارائه دهد. استاندارد ERC-1594 عملکردهای canTransfer و canTransferByPartition را معرفی می‌کند که عملکردهای ذکر شده را امکان پذیر می‌سازد.

اگر توکن های اوراق بهادار در صدد موفقیت هستند، این ویژگی ها بسیار مهم می‌باشند. اگر کاربران اعلام های تایید نشدن تراکنش را بدون  توضیح و با چندین دلیل احتمالی برای تایید نشدن دریافت کنند، تجربه کاربری خسته کننده و غیرجذاب خواهد بود.

استاندارد ERC-1643

این استاندارد، اضافه کردن سند به تراکنش را امکان پذیر می‌سازد. بسیاری از اوراق بهادار همراه اسناد هستند و اضافه کردن دائمی آنها به توکن اجباری است. این استاندارد نه تنها ضمیمه کردن این اسناد را امکان پذیر می‌سازد، بلکه متوجه هرگونه تغییر در اسناد نیز خواهند شد.

این استاندارد از روش هش ذخیره سازی اسناد بهره می‌برند. این استاندارد، هشی را ذخیره می‌کند که شامل سند امضا شده همراه با لینکی به سایت ذخیره سازی خارج از زنجیره کل می‌باشد.

استاندارد ERC-1644

با توجه به نواقص نظارتی، ایجاد توکن های اوراق بهادار مطابق با دستورات نهادهای قانون گذاری در رابطه با اقدامات سوء استفاده جویانه ضروری است. این امر با پیاده سازی عملکرد کنترل کننده قابل دستیابی است. طبق این عملکرد، آدرس کنترل کننده می‌تواند با توکن های واجد شرایط تعامل برقرار کند.

منبع:coincentral

Short link : https://arzmonitor.com/?p=5065

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *